Bedene ne eklenilebilir ya da bedene ne eklenilemez ki? Tüm kimlikler ve sıfatlar; bedeni saran, kuşatan, onu farklı yerlerinden çoğaltıp kendinden azaltan imge ve imajlardan sıyrılıp tam anlamıyla “nû” bir bedene ulaşmak mümkün mü? “Ek”ler bütüne eklendikçe ilk bütünü içeren ama yeni bir bütün arz eden beden; aynı bir gecekondu mahallesi gibi genişleyebilir; patlaması beklenirken tam tersine başka bir seviyeye geçip “ek”lerini giyinmeye devam edebilir. Aynı sosyal / cinsel / sınıfsal her kimliğin “ek”lendiği bedenin algısını ve algılanışı değiştirdiği gibi fiziksel olarak eklenen her uzuv da, bedeni yepyeni bir forma sokar.

KargART “beden” ve “ek” kavramları üzerine çalışmış dört sahne sanatçısının çağdaş sahnelemelerini “garajistanbul” co prodüksiyonu ile sergiliyor. Tuğçe U.Tuna’nın “Bu düetin adı da böyle olsun” adlı düeti ve “Sızıntı” adlı grup çalışmasının ilk gösterimi, [laboratuar] – performans sanatları için araştırma ve proje laboratuarı’nın Şafak Uysal ve Bedirhan Dehmen’in koreografisi ile ürettiği “Güneşli Pazartesi”, Handan Ergiydiren Özer’in “Ben de eve dönmek istemiyorum.”u ve İlyas Odman’ın “Camadımlar” adlı fiziksel tiyatrosunun ilk versiyonunu kapsayan programasyonda Türk Çağdaş Dans ve Sahnelemeleri’ne birbirine yakın işlerden oluşan bir toplu bakış yaratılmak isteniliyor.